Aleksandria: biblioteka i zaginiona latarnia morska

Założona przez Aleksandra Wielkiego w 331 r. p.n.e., Aleksandria była przez wieki głównym centrum kulturalnym starożytnego świata dzięki swojej bibliotece, która była stracona, ale teraz jest przeinterpretowana w nowoczesnej strukturze nad brzegiem morza.

Brzeg morza i centrum można spacerować wygodnie pieszo lub zabytkowym tramwajem.

Pochylona ku morzu słoneczna tarcza otwiera dzień: to Bibliotheca Alexandrina, otwarta w 2002 roku na nabrzeżu na cześć starożytnej biblioteki zniszczonej na przestrzeni wieków, z salami czytelnymi dla milionów tomów i dołączoną planetarią.

Podążając wzdłuż Corniche do czubka przylądka docierasz do Cytadeli Qaitbay, zbudowanej w piętnastym wieku z bloków Latarni morskiej Aleksandrii — jednego z siedmiu cudów świata starożytnego, wróconego po serii średniowiecznych trzęsień ziemi — która wciąż zajmuje ten sam skalny ostaniec nad morzem.

Przesuwając się w stronę wnętrza miasta schodzimy do Katakomby Kom el-Shoqafa, gdzie bóstwa egipskie, greckie i rzymskie współistnieją na tych samych ścianach wyciętych w skale, bezpośredni dowód tego, jak wielokulturowa była starożytna Aleksandria.

Zaledwie kilka kroków dalej, w tej samej dzielnicy, Kolumna Pompejusza zamyka wizytę: pomimo nazwy została wzniesiona w trzecim wieku ku czci cesarza Dioklecjana, błędna atrybucja dokonana przez Krzyżowców i nigdy nie poprawiona, jedyny pomnik rzymski wciąż stojący na swojej pierwotnej pozycji.

Odwiedzający Cytadelę Qaitbay nieświadomie chodzą dosłownie po kamieniach znikniętej Latarni: lokalny przewodnik opowiada to zwykle dopiero na koniec wizyty, jako szczegół celowo zostawiony na koniec.

Tramwaj miejski, czynny od 1863 roku, należy do najstarszych sieci tramwajowych na kontynencie afrykańskim i pozostaje najtańszym sposobem przejazdu całą długością nadbrzeża Corniche.