Arequipa: białe miasto Andów

Dzień zaczyna się prawie w mieście w mieście: Monaster Santa Catalina zajmuje ponad dwa hektary kolorowych uliczek, celów zakonnych i wewnętrznych dziedzińców, gdzie zakonnice dominikańskie żyły w izolacji od świata przez wieki.

Zaledwie kilka ulic dalej, Katedra przywodzi Plazę de Armas wielokrotnie przebudowywana po trzęsieniach ziemi i erupcjach, otoczona arkadami z białego kamienia sillar z wulkanem Misti jako stałym tłem.

Tuż na placu Muzeum Świątyń Andyjskich przechowuje mumię znaną jako Juanita: młodą kobietę Inków poświęconą na dużej wysokości pięćset lat temu i doskonale zachowaną przez lód wulkanu Ampato dopiero w 1995 roku.

Aby zamknąć trasę, dzielnica San Lázaro, najstarsza w mieście, poprzedzająca oficjalną hiszpańską fundację z 1540 roku, dzisiaj ożywiona kawiarniami i małymi galeriami w jej wąskich ulicach.

Od czasu do czasu w nocy trzęsienie wytrąca białe ściany historycznego centrum: nikt w Arequipie nie wydaje się tym zbytnio przejmować, jakby wspólistnienie z własnymi wulkanami było częścią codziennego zwyczaju od pokoleń.

Białe kamienie sillar, z których zbudowana jest duża część historycznego centrum, pochłaniają ciepło andyjskiego dnia i pozostają ciepłe na dotyk przez wiele godzin po zachodzie słońca, gdy powietrze jest już zimne.