Dżakarta: ostatnie żaglowe szkunery Sunda Kelapa

W dzielnicy Kota Tua, starożytnej holenderskiej Batavii, budynki kolonialne otaczają Plac Fatahillah, administracyjne serce miasta pod panowaniem holenderskim, dziś ożywione przez artystów ulicznych.

Zaledwie kilka kroków dalej, port Sunda Kelapa wciąż goszczą dziś drewniane golety pinisi, wśród ostatnich aktywnych handlowych statków żeglowych na świecie.

Idąc dalej w stronę centrum, dociera się do Monumentu Narodowego, wieży o wysokości sto trzydzieści dwa metry uwieńczonej płomieniem pokrytym złotem, symbolu indonezyjskiej niezależności proklamowanej w 1945 roku.

Wieczorem Meczet Istiqlal, wśród największych w Azji Południowo-Wschodniej, podnosi się bezpośrednio naprzeciwko katolickiej katedry miasta.

Szkunery pinisi, które wciąż cumują w Sunda Kelapa, są załadowywane i rozładowywane ręcznie przez portowych robotników, dokładnie tak jak to miało miejsce, gdy port był głównym handlowym portem Javantu kolonialnym.

Bliskość między Meczetem Istiqlal a Katedrą Katolicką Jakarty, oddzielonymi tylko ulicą, jest często przywoływana jako symbol współistnienia religijnego we współczesnej Indonezji.