Melilla: hiszpański modernizm na wybrzeżu Afryki

Hiszpańskie miasto autonomiczne na wybrzeżu Maroka, Melilla skrywa drugą co do wielkości koncentrację budynków modernistycznych w Hiszpanii za szesnastowieczną fortecą, po Barcelonie.

Modernistyczne centrum można wygodnie zwiedzić pieszo w kilka godzin.

Na skalnym wyniośle, Melilla la Vieja, pięciokątna forteca podbita przez Hiszpanów w 1497, wciąż zawiera najstarsze jądro miasta.

Opuszczając mury, spaceruje się nowym miastem, gdzie architekt Enrique Nieto, bliski szkoły Gaudiegoo, projektował dziesiątki budynków modernistycznych na przełom dwudziestego wieku.

Idąc dalej głównym ulicami, obserwuje się art nouveau fachady, które przypominają bardziej Barcelonę niż resztę hiszpańskich miast w Afryce, z oryginalnymi floralnymi ozdobami i kutym żelazem.

Wieczorem, nabrzeże miasta oferuje widok na krótki odcinek wybrzeża oddzielający hiszpańskie enklawę od otaczających terytoriów marokańskich.

Enrique Nieto przeniósł się do Melilli dokładnie wtedy, gdy miasto doświadczało boomu budowlanego ze względu na jego rolę wojskową i handlową, znajdując tutaj przestrzeń do zastosowania stylu, którym Barcelona była już zdominowana przez samego Gaudíego.

Melilla pozostaje, wraz z Ceutą, jedną z zaledwie dwóch lądowych granic Unii Europejskiej z kontynentem afrykańskim, osobliwością geograficzną często nieznaną tym, którzy nigdy jej nie odwiedzili.