Reykjavik: od kościoła z lawy po port wielorybników

Prawie siedemdziesiąt pięć metrów wysoka Hallgrímskirkja, ukończona w 1986 roku po czterdzieści jednym latach budowy, naśladuje fasadę kolumn bazaltowych typowych dla islandzkich wybrzeży i oferuje z wieży najszerszy widok na miasto.

Schodząc do portu wzdłuż Laugavegur, głównej ulicy handlowej, dotarć można do Harpy, sali koncertowej z 2011 roku wyłożonej szybami w kształtach geometrycznych również inspirowanych bazaltami.

Tuż nad wodą obok, Sólfar, rzeźba ze stali w kształcie Viking ship skeleton, została pomyślana przez artystę jako hymn do słońca, a nie jako rzeczywista aluzja historyczna.

W późnym popołudniu wyprawy łodzią na obserwację wielorybów wyruszają ze Starego Portu, wśród najbardziej niezawodnych w Europie dzięki zatoce Faxaflói bogatej w planktor.

Pomimo iż nazwa sugeruje wikingowski statek, Sólfar nie reprezentuje historycznego 'drakara': artysta opisał go raczej jako obietnicę terytorium jeszcze do odkrycia, z dziohem zwróconym ku słońcu.

Wycieczki obserwacyjne wielorybów wyruszają nawet na wzburzonym morzu i pod zachmurzonym niebem: czekanie na doskonały dzień po prostu grozi nigdy nie zobaczeniem wieloryba podczas pobytu.