Tarragona: rzymskie dziedzictwo Półwyspu Iberyjskiego

Bezpośrednio zawieszony nad Morzem Śródziemnym, Amfiteatr Rzymski z drugiego wieku gościł biegi byków i później, w późnoantyku, kościół westgocki zbudowany w jego wnętrzu.

Wspinając się z powrotem do centrum, spaceruje się wzdłuż Promenady Archeologicznej, odcinek starożytnych murów miasta wśród najstarszych rzymskich fortyfikacji poza Włochami, zbudowanego już w drugim wieku przed Chrystusem na fundamentach cyklopów gigantycznych kamieni, jeszcze starszych.

Kontynuując, dociera się do Katedry Tarragony, zbudowanej nad świątynią poświęconą Augustusowi, następnie kościołem westgockim i później meczetem, zanim stała się obecnym budynkiem w stylu rzymsko-gotyckim.

Wczesnym wieczorem, ruiny Cyrku Rzymskiego, gdzie biegały wyścigi wozów, ponownie pojawiają się wśród piwnic i podziemnych przejść nowoczesnych budynków zbudowanych nad nimi.

Stratyfikacja katedry—świątynia rzymska, kościół wizygocki, meczet, kościół chrześcijański—sama podsumowuje prawie dwa tysiące lat zmian władzy na tej samej wzgórzu.

Spacer wzdłuż Cyrku Rzymskiego dzisiaj często oznacza wejście do podziemnego parkingu lub piwnicy jakiegoś zwykłego budynku: w Tarragonie archeologia dosłownie koegzystuje z codziennym życiem.