Aer Lingus: irlandzka linia narodowa między grupą IAG a trasami przez Północny Atlantyk

Historia i pozycja na rynku

Powstała jako linia państwowa w 1936 roku, od lat 2000 była prywatyzowana etapami, aż w 2015 roku w pełni weszła do IAG. Dało jej to dostęp do wspólnych przedsięwzięć grupy i bardziej międzynarodową strategię rozwoju.

Flota

Flota mieszana: samoloty Airbus rodziny A320 na trasach krótkiego i średniego zasięgu z Dublina i Shannon oraz Airbus A330 (a wkrótce także nowe A321LR/XLR dalekiego zasięgu, które pojawią się wraz z odnową floty) na trasach przez Północny Atlantyk.

Trasy i siatka połączeń

Dublin jako główny hub, Shannon jako baza drugorzędna. Europejska sieć krótkiego zasięgu zasila stosunkowo rozbudowane operacje transatlantyckie do Stanów Zjednoczonych i Kanady, którym sprzyja amerykańska odprawa celna przed wylotem (pre-clearance), dostępna na obu irlandzkich lotniskach.

Na pokładzie i obsługa

Klasa Business na trasach dalekiego zasięgu, z fotelami rozkładanymi do pozycji leżącej w nowszych samolotach, własny program lojalnościowy oraz poziom obsługi na krótkich trasach bliższy średniej klasy przewoźnikom europejskim niż największym liniom full-service.

Idealny profil to osoba, która leci z Dublina do Ameryki Północnej i chce załatwić amerykańską kontrolę celną przed wylotem, a nie po przylocie. To zły wybór dla kogoś, kto szuka premium na długich trasach porównywalnego z przewoźnikami z Zatoki Perskiej czy z Azji. Praktyczna rada: jeśli twoja podróż obejmuje lądowanie w USA, skorzystaj z pre-clearance w Dublinie lub Shannon, żeby ominąć kolejkę po przylocie, ale i tak przyjedź z zapasem, bo sama procedura wymaga czasu.