Elba: wygnanie Napoleona

Przez mniej niż rok, między 1814 a 1815 rokiem, Wyspa Elba stała się małym osobistym królestwem Napoleona na wygnaniu, przed jego ucieczką, która doprowadziła go z powrotem do władzy.

Do Monte Capanne prowadzi kolej linowa; reszta zwiedzana jest pieszo lub samochodem.

W centrum Portoferraio, chronione przez medicejskie fortyfikacje z szesnastego wieku, Villa dei Mulini była miejską rezydencją Napoleona podczas wygnania.

Tuż poza miastem, Villa di San Martino służyła jako jego wiejski azyl, otoczony parkiem dopiero co zasaddzonym w tamtych czasach i teraz przerosły gęstą śródziemnomorską macią.

Wspinaczy się niezwykłą dwuosobową otwartą kolejką linową, dociera się do szczytu Monte Capanne, najwyższego punktu wyspy z widokiem na całą toskanią archipelagu.

Wieczorem, plaże Sant'Andrea lub Fetovaia, wśród najczęściej fotografowanych na wyspie, zamykają dzień kąpielą przed kolacją.

Napoleon opuścił Elbę potajemnie jednej nocy w lutym 1815, unikając brytyjskiego nadzoru: stamtąd zaczęły się Sto Dni, skończone tylko porażką w Waterloo.

Kolej linowa Monte Capanne, pozbawiona zamkniętych kabin, pozostawia pasażerów całkowicie narażonych na panoramę podczas wznoszenia: szczegół, który zaskakuje tych, którzy oczekują bardziej konwencjonalnego systemu.