Samarinda: rzeczna brama do indonezyjskiego Borneo

Na rzece Mahakam Samarinda pozostaje punktem wyjścia do eksploracji lasów deszczowych indonezyjskiego Borneo i jego populacji Dayak.

Łodzie rzeczne pozostają najczęstszym sposobem poruszania się w głąb lądu.

Rzeka Mahakam, wśród najdłuższych na Borneo, przepływa przez Samarinę łącząc miasto z tropikalnym wnętrzem zamieszkanym przez ludy Dayak od wieków.

Zaledwie kilka minut łodzią, wioski Dayak wzdłuż rzeki zachowują tradycje i tradycyjne domy wspólnoty, coraz rzadsze z powodu wylesiania i urbanizacji.

Idąc dalej w głąb lądu, obserwuje się dzikie orangutany w chronionych lasach deszczowych wschodniego Kalimantu, siedliska coraz bardziej zagrożonego.

Wieczorem, pływające rynki Samariny sprzedają świeże ryby i produkty tropikalne wzdłuż brzegów rzeki Mahakam, oświetlone kolorowymi lampionami.

Rzeka Mahakam, rozciągająca się na ponad dziewięćset kilometrów, pozostaje główną trasą komunikacyjną między Samarnindą a odległymi społecznościami Dayak we wnętrzu Bornea, często dostępnymi tylko łodzią po dniach żeglowania.

Wschodnia Kalimantan, region otaczający Samarnindę, jest domem dla niektórych ostatnich dzikich populacji orangutanów Bornea, zagrożonych wylesianiem na rzecz rolnictwa palmowego i wydobywania surowców mineralnych.