Sankt Petersburg: Ermitaż i cebulaste kopuły

Założona w 1703 roku przez Piotra Wielkiego jako "okno na Europę", Sankt-Petersburg była rosyjską stolicą imperialną przez ponad dwa wieki i wciąż zachowuje gęstość pałaców i muzeów stolicy, mimo że jej rola polityczna przeszła do Moskwy przed wiekiem.

Historyczne centrum zwiedzane pieszo wzdłuż kanałów.

Muzeum Ermitażu, umieszczone w byłym Pałacu Zimowym carów, posiada ponad trzy miliony dzieł, w tym jedną z największych na świecie kolekcji europejskiego malarstwa, rozpowszechnioną w setkach wspaniale zdobionych sal.

Kościół Zbawiciela na Rozlanej Krwi, z kolorowymi cebulowymi kopułami zbudowanymi na dokładnym miejscu, gdzie car Aleksander II został zamordowany w 1881 roku, pokrywa swoje wnętrza ponad siedmioma tysiącami metrów kwadratowych mozaik.

Twierdza Piotra i Pawła, pierwsza struktura miasta założona przez samego Piotra Wielkiego, zawiera w swojej katedrze groby prawie wszystkich carów rosyjskich od założyciela dalej.

Katedra Świętego Izaaka, wśród największych złotych kopuł na świecie, wymagała czterdziestu lat budowy w 19 wieku i oferuje ze swojej zewnętrznej kolonady pełny widok na dachy centrum miasta.

Groby carów w Twierdzy Piotra i Pawła i mozaiki kościoła zbudowanego dla uczczenia jednego z nich, który został zamordowany, opowiadają tę samą dynastię z dwóch przeciwnych kątów: jej założenie i jej gwałtowny koniec.

Ermitaż, która wyrósła z kolekcji prywatnych tej samej dynastii, pozostaje punktem, w którym to dziedzictwo przetrwało poza upadkiem samych carów.