Tanger: gdzie Atlantyk spotyka Morze Śródziemne

Najbardziej wysunięty na północ punkt Afryki wychodzący na Cieśninę Gibraltarską, Tanger była międzynarodową strefą administrowaną przez kilka obcych mocarstw przez dziesięciolecia w dwudziestym wieku, przyciągając artystów i pisarzy z całego świata.

Kasbę i medynę można spacerować pieszo; Przylądek Spartel wymaga samochodu lub taksówki.

Kasbah, osada fortyfikowana na szczycie medyny, zachowuje były pałac sułtana przekształcony w muzeum, z białymi uliczkami, które niespodziewanie otwierają się na cieśninę poniżej.

Legacja Amerykańska, pierwsza własność publiczna Stanów Zjednoczonych poza jej granicami, otrzymana w prezencie od marokańskiego sułtana w 1821 roku, dziś mieści muzeum poświęcone historycznym relacjom między dwiema nacjami.

Przylądek Spartel, gdzie według tradycji lokalnej Ocean Atlantycki spotyka się ze Śródziemnym, mieści wciąż funkcjonującą latarnię morską z dziewiętastego wieku i, blisko, Groty Herkulesa dominujące ocean.

Grand Socco, główny plac u wejścia do medyny, miesza stragany z przyprawami i rzemiosłem z kawiarniami, gdzie pisarze jak Paul Bowles spędzili dużo swojego życia w Tanger.

American Legation, dar dyplomatyczny sprzed dwóch wieków, i kawiarnie Grand Socco uczęszczane przez pisarzy dwudziestego wieku opowiadają dwie różne ery tej samej roli Tangeru: bramy między odległymi światami.

Na Przylądku Spartel, z dwoma morzami spotykającymi się przed oczami, ta rola wydaje się zapisana w samej geografii miasta nawet przed jego historią.